روایتی از ظهور و دوران کوتاه فعالیت ستاره موسیقی راک اند رول، بادی هالی، که آرزو دارد موسیقی را همان‌طور که خودش دوست دارد بنوازد. هالی و گروهش، کریکتس، ابتدا برای ضبط اثر به نشویل دعوت می‌شوند، اما در آنجا با کادر تهیه‌کنندگان دچار اختلاف‌نظر هنری می‌شوند. بعدها آن‌ها برای یک اجرای بزرگ در تئاتر آپولو دعوت می‌شوند، اجرایی که به دلیل تصور اشتباه برگزارکنندگان مبنی بر سیاه‌پوست بودن این گروه برنامه‌ریزی شده است. در نهایت هالی به فعالیت انفرادی روی می‌آورد؛ تا روز تراژیکی که موسیقی در آن می‌میرد.

یکی از اجراهای استندآپ کمدی متأخر ریچارد پرایور. پرایور که مثل همیشه بددهن است، به بیشتر موضوعاتی که در اجراهای زنده قبلی خود مطرح کرده بود می‌پردازد. فیلم‌برداری‌شده در تئاتر سینگر در نیواورلئان.

بابی تیلور، بازیگر مشتاق و کارگر دکه هات‌داگ‌فروشی، به خاطر تست بازیگری برای نقشی در یک فیلم بهره‌کشی با نام تاسف‌بار «انتقام جیمی جیوتایم»، خشم مادربزرگش را برمی‌انگیزد. وقتی استودیو تینسلتون نقش اصلی را به تیلور می‌دهد، او دچار یک سری خواب‌های آشفته می‌شود که کلیشه‌های سیاه‌پوستان در هالیوود را به سخره می‌گیرند. حالا او باید میان اهداف شغلی خود و تمایلش برای باقی ماندن به عنوان یک الگوی مثبت برای برادر کوچکش تعادل برقرار کند.

وقتی کارل بلک فرصتی پیدا می‌کند تا خانواده‌اش را به امید زندگی بهتر از شیکاگو خارج کند، ورود آن‌ها به بورلی هیلز با پاکسازی سالانه آن شهر هم‌زمان می‌شود؛ دوره‌ای دوازده ساعته که در آن انجام هرگونه جرمی قانونی است.

مایک اپس، ریچارد پرایر جونیور و دیگران از تأثیر فرهنگ‌ساز ریچارد پرایر، یکی از درخشان‌ترین و نمادین‌ترین ذهن‌های کمدی آمریکا، می‌گویند.

پیر دولاکروا، تهیه‌کننده‌ای که از رد شدن ایده کمدی موقعیتش توسط مدیران شبکه ناامید شده، بدترین ایده‌ای را که می‌تواند به ذهنش برسد ارائه می‌دهد تا اخراج شود: یک نمایش سیاه‌بازی قرن بیست و یکمی. شبکه نه تنها آن را پخش می‌کند، بلکه به یک موفقیت بزرگ تبدیل می‌شود.

مستندی درباره یک گروه سیاسی به رهبری بازیگران سرشناس، جین فوندا و دونالد ساترلند، که در اوایل دهه ۱۹۷۰ به شهرهای نزدیک پایگاه‌های نظامی در ایالات متحده سفر کردند. این گروه نمایش‌هایی به نام «اف.تی.ای» (مخفف گاییدن ارتش) اجرا می‌کردند که هدف آن متقاعد کردن سربازان به ابراز مخالفت با جنگ ویتنام بود که در آن زمان در جریان بود. خوانندگان، بازیگران و هنرمندان مختلف در طول این نمایش‌ها ترانه‌ها و بخش‌های کمدی ضدجنگ اجرا کردند.